ผงสมุนไพรสำหรับผลิตเครืองสำอาง

อุตสาหกรรมเครื่องสำอางเป็นอุตสาหกรรมประเภทหนึ่งที่ทำรายได้มูลค่าสูงให้กับประเทศไทย แนวโน้มตลาดเครื่องสำอางในปัจจุบันเน้นองค์ประกอบที่มาจากธรรมชาติ เนื่องจากมีความปลอดภัยและมีประสิทธิภาพ เท่าเทียมหรือสูงกว่าเครื่องสำอางที่ผลิตจากสารเคมี ประเทศไทยมีทรัพยากรธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ และมี ภูมิปัญญาท้องถิ่นในการใช้สารจากธรรมชาติเพื่อประโยชน์ด้านสุขภาพและความงามมาช้านาน คนไทยสมัยโบราณนิยมใช้สารจากธรรมชาติตบแต่งร่างกายให้มีความสวยงาม ดูเจริญตา ใช้ทาเพื่อให้เกิดกลิ่นหอม หรือกลบกลิ่นที่ไม่พึงประสงค์ เช่น

(1) ใช้สำหรับขัดผิว ได้แก่ ขมิ้น มะขามเปียก ดินสอพอง
(2) ใช้สำหรับทาหน้า ทาตัว ได้แก่ น้ำปรุง และแป้งร่ำอบกลิ่นดอกไม้ ทำมาจากดอกมะลิ กุหลาบ กระดังงา สายหยุด และกำยาน โดยที่ขึ้นชื่อคือ น้ำอบไทย นิยมใช้รดน้ำผู้สูงอายุ
(3) ใช้สำหรับทาปาก ได้แก่ สีผึ้ง ทำจากการเคี่ยวน้ำมันมะพร้าวหรือไขผึ้ง
(4) ใช้สำหรับทำความสะอาดผม ได้แก่ ประคำดีควาย ใบส้มป่อย เปลือกขี้หนอน ดอกอัญชัน และมะกรูด
(5) ใช้สำหรับเขียนคิ้ว ได้แก่ ผงถ่านกะลามะพร้าว
(6) ใช้สำหรับทาแก้ม ได้แก่ ผงชาด
โดยตลาดเครื่องสำอางจากธรรมชาติและสมุนไพรที่สำคัญของประเทศไทยคือ ประเทศสหรัฐอเมริกา ยุโรป จีน รวมถึงประเทศอื่นๆ ในภูมิภาคเอเชีย
การนำสมุนไพรมาใช้เป็นส่วนผสมของเครื่องสำอาง ไม่ว่าจะอยู่ในรูปการใช้สด หรือในรูปของสารสกัด ผู้ผลิตจะต้องคำนึงถึงปัจจัยสำคัญต่างๆ เช่น แหล่งวัตถุดิบ ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ชื่อวิทยาศาสตร์ ชื่อสมุนไพรในแต่ละท้องถิ่น ความยากง่ายของการสกัด เป็นต้น เพื่อให้สามารถนำมาใช้เป็นวัตถุดิบได้อย่างปลอดภัยและมีประสิทธิภาพสูงสุด โดยสมุนไพรไทยที่ถูกนำมาใช้ประโยชน์ทางเครื่องสำอาง สามารถแยกได้ตามชนิดของเครื่องสำอาง

แสดง 19 รายการ